Czy pamiętasz jeszcze dzień
W którym wypłynęła łódź
Na pokładzie siedział w niej
On- nasz Papież, my, i Bóg…

On o świcie budził nas
By pokazać, w czym tkwi sens
Tak wpatrzony w słońca blask
Modlitwą rozpoczynał dzień…

A gdy wiatr przestraszył nas
I kołysał wierną łódź
On nas chował pod swój płaszcz
Choć sam pod strugami mókł…

A gdy mrok ogarniał świat
Zatapialiśmy się w sen
Cicho szeptał Ojciec nasz
Dzieci- Nie lękajcie się…

Zmęczył go ten długi rejs
Oczy zmrużył Święty Ojciec
Dojrzał drogi swojej kres
Tam gdzie koniec - był początek

Pozostawił nam swą łódź
byśmy kiedyś dopłynęli
w miejsce, gdzie nas wezwie Bóg
i tam oczy swe zamknęli…

pozostawił nam swą łódź
na niej serce swe i miłość
byśmy płynąc, pamiętali
co na zawsze- NASZĄ SIŁĄ…

“Jestem radosny, wy też bądźcie!”JPII